Over mij

Mijn naam is Lia Boerman (1990), het gezicht achter Praktijk Golven van Verlies. Al jong raakte ik geïnteresseerd in van alles rondom de dood, het sterven en afscheid. Nadat ik ook zelf geconfronteerd werd met verliezen in mijn leven, verdiepte dit mijn interesse. Het lijden van de mens trekt mij. Ik wens er iets voor iemand in te kunnen betekenen. Ter ondersteuning; in het dragelijk maken.

Na het behalen van mijn bachelor opleiding Psychologie (2015) aan de Radboud Universiteit Nijmegen, wist ik het zeker, met verlies en rouw wil ik specifiek verder. Zodoende volgde ik de opleiding tot rouwtherapeut aan de Sociale Academie in Utrecht welke ik in 2021 afrondde.

Ik ben ervaringsdeskundige op het gebied van Alzheimer en scheiding als ook op het gebied van plots verlies en zeer recent op het gebied van zelfdoding. Door zelf deze verschillende verliezen te hebben meegemaakt weet ik niet enkel theoretisch waar ik het over heb, maar ook uit eigen ervaring wat een rouwproces van je vergt. Geen verlies is hetzelfde, ook niet als je al vaker verloren hebt, en zal steeds wat anders van je nodig hebben. Het maakt mij ook tot de mens die tegenover jou zit. Naast je loopt als een metgezel.

Naast mijn eigen praktijk ben ik sinds 2017 vrijwilliger bij de chat van Praten over Verlies en ondersteun ik tegenwoordig bij de Lotgenotenavonden zelfdoding van Humanitas Deventer. Ik voel een diepe missie rouw überhaupt meer bespreekbaar te maken en te normaliseren. Als tegengeluid in een maatschappij die toch vooral nog verwacht dat je ‘er snel weer overheen bent’.

Grief is like the ocean; it comes on waves ebbing and flowing. Sometimes the water is calm, and sometimes it’s overwhelming. All we can do is learn to swim.

- Vicki Harrison

Mijn visie op verlies en rouw

De quote van Vicky Harrison waar het voor mij allemaal mee begon en nu de metafoor waarmee ik graag uitleg geef over rouw. Rouw kan zijn als een oceaan, en in golven komen.
Eerder werd gedacht dat rouw een statisch proces was. Wanneer je de rouwfases van Kübler-ross (1970) zou hebben doorlopen, zou je rouw ‘afgerond/verwerkt’ zijn. Tegenwoordig wordt rouw gezien als een proces dat eigenlijk nooit helemaal af is. Een dynamisch proces, afhankelijk van een allerlei aan factoren. De metafoor van de zee en haar golven geeft voor deze opvatting de ruimte.

“And in between the waves, there is life”.

– unknown

En op dat stuk werk ik. Dat tussen de golven door, in het leven, je draag-kracht weer toe gaat nemen. De golven zullen blijven komen, de rest van je leven met je blijven meebewegen, maar jij weet beter hoe je je ertoe kunt verhouden. Zodat je ondanks de golven, kunt blijven functioneren en je leert leven met je verlies.

Het logo

In het logo is van alles terug te zien. Je ziet er de complexiteit van rouw in middels alle lijnen. De golfbeweging zelf die erin zit. Het drukt mijn liefde voor de zee uit. Als ook de gelaagdheid van een verlies (het golft vaak door op meerdere facetten van het leven). Er is de heftigheid, de kalmte, de onvoorspelbaarheid. En het staat voor mijn eigen verliezen. Rouw is nooit echt af, het golft.

Waar ik blij van word:

• Liefde voor de zee • Fotografie •
Alles Azië • Winterzwemmen • Wandelen •